SAFe is waterval?

Recent was er een bericht met als titel “Watch Out, Waterfall Ahead! The Truth About SAFe.” op productcompass.pm. En hier wordt het framework van SAFe vergeleken met de ouderwetste waterval-methode. In waterval wordt immers stap voor stap gewerkt naar een eindresultaat en dit is hoe SAFe ook gebruikt kan worden. Zeker als je naar de funnel kijkt, is SAFe vrijwel gelijk aan waterval. Sterker nog, je zou zelfs Prince2 redelijk kunnen mappen op SAFe en is het dan klassiek projectmanagement?

Het ontbreekt echter aan nuance in dit verhaal. SAFe kun je gebruiken als waterval, maar uiteindelijk is SAFe een methodiek om werk te verrichten. Daarnaast schrijft SAFe je niet voor dat je het plan van tevoren waterdicht hoeft te maken. Sterker nog, SAFe adviseert dat teams het begin van een increment inplannen zoals ze hun sprint inplannen en naar mate het verder in de tijd ligt, minder concreet in te plannen. Ook is het belangrijk dat teams commitment geven op wat ze opleveren, geen commitment omdat ze geen vertrouwen hebben, betekent dat ze de planning moeten gaan aanpassen.

Het grootste probleem lijkt te zijn, de wijze van plannen. Plan je tijdens je PI-dagen heel strak en is elke sprint volgeboekt en moet alles af, dan kun je net zo goed ouderwets het werk inplannen met een klassieke projectmethode. De creativiteit gaat er dan uit, door het gebrek aan ruimte haal je je doelen niet en de medewerkers zijn feitelijk gewoon uitvoerders die moeten leveren. Je gebruikt dan SAFe zoals een fabriek wordt ingepland; dit kwartaal gaan we 300.000 producten van type X maken.

Agilisten willen echter de andere kant op. Die willen graag vrij zijn, elke sprint zelf inplannen en niet over kwartalen nadenken. Hierin wordt vergeten dat één sprint alleen vaak geen waarde levert. Er is altijd een roadmap nodig. Je kunt zo misschien op vakantie gaan, met een camper. Elke dag bedenken of je gaat rijden en waar naartoe. Aan het einde van de dag zie je wel waar je die dag gaat staan en slapen. Je komt alleen aan het einde van je vakantie terug, maar hebt misschien een van alles gemist omdat je niet wist dat het er was en je hebt de reis echt alleen voor jezelf gedaan. De meeste afnemers zouden die reis niet willen boeken bij je.

Met een agile mindset, maar binnen SAFe plan je meer als een ontdekkingsreiziger, je begint met je doel. Waar wil je eindigen? Je weet je eerste stap, je hebt bevoorrading nodig, maar je volgende stap? Je weet dat je een boot nodig hebt, maar je hebt misschien een paar opties om mee te starten om naartoe te varen. Elke optie is goed, heeft zijn eigen voor- en nadelen, maar de echte invulling doe je pas met je team, als je besluit te vertrekken. Daarna weet je misschien globaal waar je heen wilt.

Dit is niet wat we zien in de praktijk. Veel teams plannen de hele reis en dus zitten ze al aan het begin te bedenken hoe ze de boot moeten aanmeren aan het einde. Hele verslagen worden gemaakt van elke stap en ook kleine stapjes worden niet aan het toeval overgelaten. Op deze wijze, haal je de hele agile mindset er uit.

Dus denk als een ontdekkingsreiziger. Plan met een groot doel, wat wil de klant? Denk daarbij functioneel; “ik wil nieuw land ontdekken” en niet; “ik wil naar Cuba”. Maak het begin concreet en het einddoel van het increment een realistische droom. Ooit waren de Canarische Eilanden ook nog niet ontdekt.